سوئد و جهان

همکاری‌های شمال اروپا و اروپایی (Nordiskt och europeiskt samarbete)

همکاری شمال اروپا

سوئد با دیگر کشورهای شمال اروپا — Danmark، Finland، Island و Norge — عمدتاً از طریق شورای شمال اروپا (Nordiska rådet) و شورای وزیران شمال اروپا (Nordiska ministerrådet) همکاری می‌کند. این دو شورا در مسائل گوناگون به توافق می‌رسند که سپس هر کشور می‌تواند آن‌ها را اجرا کند.

اتحادیه‌ی اروپا و شورای اروپا (EU och Europarådet)

اتحادیه‌ی اروپا (EU) یک همکاری سیاسی و اقتصادی میان چندین کشور اروپایی است. این همکاری پس از جنگ جهانی دوم برای ایجاد صلح و ثبات در اروپا آغاز شد. سوئد از سال ۱۹۹۵ عضو اتحادیه‌ی اروپا است.

کشورهای اتحادیه‌ی اروپا در حوزه‌های بسیاری مانند کشاورزی، اقتصاد، محیط زیست، تجارت و مهاجرت همکاری می‌کنند. آن‌ها تصمیم‌های مشترکی می‌گیرند و قوانینی وضع می‌کنند که در همه‌ی کشورهای عضو معتبر است. یک ایده‌ی مهم اتحادیه‌ی اروپا این است که کشورها با هم قوی‌تر می‌شوند. این همکاری به این معناست که مردم می‌توانند آزادانه میان کشورها تحصیل، نقل مکان، کار و تجارت کنند. این چهار آزادی (de fyra friheterna) نامیده می‌شود. این برای مثال به این معناست که همه‌ی شهروندان اتحادیه‌ی اروپا می‌توانند در یک کشور دیگر عضو اتحادیه‌ی اروپا کار یا تحصیل کنند.

سوئد همچنین عضو شورای اروپا (Europarådet) است — یک سازمان اروپایی که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد و برای حقوق بشر، دموکراسی و اصول دولت حقوقی کار می‌کند. برای مثال، دادگاه اروپایی حقوق بشر (Europeiska domstolen för de mänskliga rättigheterna) (Europadomstolen) در آنجا قرار دارد.

همکاری جهانی (Globalt samarbete)

سازمان ملل متحد (Förenta nationerna (FN))

سوئد عضو سازمان ملل است. تقریباً همه‌ی کشورهای جهان عضو سازمان ملل هستند که در سال ۱۹۴۶ پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شد.

همکاری سوئد برای توسعه در جهان

هیئت مدیره‌ی همکاری‌های توسعه‌ی بین‌المللی (Styrelsen för internationellt utvecklingssamarbete) (Sida) یک مقام دولتی است که برای کاهش فقر و ستم در جهان کار می‌کند. از طریق Sida، سوئد به کشورهای دیگر در توسعه‌ی دموکراسی، برابری جنسیتی، اقتصاد و یک جامعه‌ی پایدار کمک می‌کند.

سیاست دفاعی و امنیتی (Försvars- och säkerhetspolitik)

تاریخ صلح طولانی

آخرین بار که سوئد علیه یک دولت دیگر جنگ کرد، در آغاز قرن نوزدهم بود. سوئد یکی از معدود کشورهای جهان است که چنین دوره‌ی متوالی طولانی از صلح داشته است. در یک جنگ علیه روسیه در ۱۸۰۸–۱۸۰۹، سوئد Finland را که تقریباً ۷۰۰ سال بخشی از سوئد بود، از دست داد. چند سال بعد، Norge در نتیجه‌ی جنگ‌های ناپلئون مجبور به اتحاد با سوئد شد. Norge در سال ۱۹۰۵ به شیوه‌ای صلح‌آمیز به یک دولت مستقل تبدیل شد. پس از این حوادث، سیاست در سوئد بر جلوگیری از جنگ‌های جدید متمرکز شد.

پس از جنگ جهانی دوم، جهان و اروپا در یک جنگ سرد (kallt krig) فرو رفتند. این یک درگیری میان دو بلوک بود؛ یک بلوک غربی عمدتاً با ایالات متحده و متحدانشان و یک بلوک شرقی با اتحاد جماهیر شوروی و متحدانش. این بلوک‌ها یکدیگر را با سلاح‌های هسته‌ای و ارتش‌های قوی تهدید می‌کردند. Danmark و Norge به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (Nordatlantiska fördragsorganisationen) (Nato) پیوستند. سوئد به بی‌طرفی خود ادامه داد و ترجیح داد خارج از Nato باقی بماند.

پس از پایان جنگ سرد

در سال ۱۹۹۱ وضعیت امنیتی در اروپا تغییر کرد وقتی اتحاد جماهیر شوروی سقوط کرد و جنگ سرد به پایان رسید. سوئد در سال ۱۹۹۵ به اتحادیه‌ی اروپا پیوست و در همکاری‌های اروپایی بیشتر ادغام شد. هنگامی که روسیه در سال ۲۰۲۲ به اوکراین حمله کرد، نگرانی برای امنیت در شمال اروپا افزایش یافت. بنابراین سوئد و فنلاند تصمیم گرفتند تقریباً همزمان درخواست عضویت در Nato — یک اتحاد دفاعی (försvarsallians) با هدف محافظت از کشورهای عضو — کنند. سوئد در سال ۲۰۲۴ عضو شد.

دفاع سوئد (Sveriges försvar)

سوئد مسئول است که از کشور و ساکنان آن محافظت کند. همه‌ی ساکنان سوئد که بین ۱۶ تا ۷۰ سال دارند، در صورت لزوم می‌توانند مجبور شوند در دفاع از کشور کمک کنند. این وظیفه‌ی دفاع همگانی (totalförsvarsplikt) نامیده می‌شود. دفاع همگانی سوئدی هم دفاع نظامی (militära försvaret) و هم دفاع غیرنظامی (civila försvaret) را در بر می‌گیرد.

دفاع نظامی متشکل از نیروهای مسلح (Försvarsmakten) است: ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی. نیروهای مسلح باید از قلمرو و استقلال سوئد محافظت کنند. آن‌ها همچنین باید بتوانند در عملیات‌های بین‌المللی مشارکت کنند.

سوئد خدمت وظیفه‌ی عمومی (allmän värnplikt) دارد. خدمت وظیفه‌ی عمومی شامل همه‌ی مردان و زنانی می‌شود که ۱۸ سال تمام کرده‌اند. آن‌ها باید به سؤالات پاسخ دهند و آزمون‌هایی بگذرانند. سپس تصمیم گرفته می‌شود که چه کسانی برای یک آموزش نظامی پایه در نظر گرفته شوند. تنها بخشی از آن‌ها ادامه می‌دهند و آموزش را می‌گذرانند.

دفاع غیرنظامی (Det civila försvaret)

همچنین یک دفاع غیرنظامی وجود دارد که به این معناست که غیر از ارتش، افراد بیشتری باید بتوانند با تهدیدها و چالش‌های جامعه مقابله کنند. دفاع غیرنظامی شامل فعالیت‌هایی است که اطمینان می‌دهد همه چیز مانند مدرسه، کار، بهداشت و درمان بتواند در صورت جنگ یا بحران به کار خود ادامه دهد.

مأموریت نیروهای مسلح تقویت هم دفاع نظامی و هم دفاع غیرنظامی برای افزایش مقاومت و بازداشتن مهاجمان احتمالی است.